Oficjalne stroje Nike dla Amerykanek startujących w Igrzyskach Olimpijskich Paryż 2024 zostały skrytykowane przez jednego ze lekkoatletów jako „strój zrodzony z patriarchalnych sił”, a przez komentatora na stronie Nike na Instagramie – jako „traktowanie kobiet jak obywateli drugiej kategorii” z powodu skąpych strojów kąpielowych i trykotów.
Tymczasem Francja została skrytykowana za decyzję o zakazie udziału swoich sportsmenek noszenie hidżabu.
Chociaż Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl) zezwolił sportowcom zagranicznym na noszenie hidżabu, francuskie sportsmenki nadal będzie zablokowany z prawa do noszenia strojów, które sami wybiorą, podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich, które rozpoczęły się w piątek i potrwają do 11 sierpnia.
Niezależnie od tego, czy chodzi o seksistowskie stroje, czy zakaz noszenia chusty przez niektóre muzułmanki, dyrektywy mogą naruszać wolności i potrzeby kobiet, twierdzą aktywiści. Kobiety powinny mieć prawo do noszenia strojów, w których czują się komfortowo, twierdzą.
Przyjrzyjmy się debacie na temat ubioru kobiet uprawiających sport.
Dlaczego stroje Nike na tegoroczne igrzyska olimpijskie spotkały się z krytyką?
W kwietniu serwis Citius Mag zajmujący się lekkoatletyką opublikował pierwsze zdjęcia strojów Nike dla mężczyzn i kobiet wchodzących w skład amerykańskiej reprezentacji lekkoatletycznej na igrzyskach olimpijskich w Paryżu.
Strój dla mężczyzn to koszulka bez rękawów i spodenki sięgające poniżej czubków palców manekina, który je nosi. Dla kobiet zestaw to trykot z wysoko wyciętą linią bikini, co wzbudza gniew wśród sportsmenek.
„Strój zrodzony z patriarchalnych sił” – tak amerykańska lekkoatletka Lauren Freshmen opisała strój w poście na Instagramie.
„Gdyby ten strój rzeczywiście korzystnie wpływał na sprawność fizyczną, mężczyźni by go nosili” – powiedziała.
Jaleen Roberts, amerykańska lekkoatletka paraolimpijska, tak napisała o zdjęciu nowych strojów Nike: „Ten manekin stoi nieruchomo i wszystko jest widoczne… wyobraźcie sobie POŁĄD LOTU”.
Inny komentator na stronie Nike na Instagramie napisał: „Wstyd, wstyd, wstyd Nike, że traktuje kobiety jak obywateli drugiej kategorii, jeśli chodzi o ich stroje olimpijskie”.
Inni sportowcy zauważyli jednak, że kobiety będą mogły wybierać spośród wielu wzorów i mogą zdecydować się na noszenie męskich strojów, jeśli będą chciały.
Olimpijska tyczkarka Katie Moon powiedziała: „Uwielbiam ludzi broniących kobiet, ale mamy co najmniej 20 różnych kombinacji strojów, w których możemy rywalizować, mając do dyspozycji wszystkie dostępne górne i dolne części garderoby”.
Gigant sportowy Nike bronił strojów, mówiąc: „Celem było zaoferowanie opcji, które spełniałyby oczekiwania sportowców w zakresie wyboru, wygody i wydajności”.
Firma opisała zestawy jako „najbardziej uwzględniające potrzeby sportowców, oparte na danych i wizualnie ujednolicone, jakie kiedykolwiek wyprodukowała”.
Dlaczego Francja zakazała noszenia hidżabu przez sportowców?
We wrześniu francuska minister sportu Amelie Oudea-Castera uzasadniła zakaz noszenia hidżabu stwierdzeniem, że rząd sprzeciwia się eksponowaniu symboli religijnych podczas największej imprezy sportowej na świecie.
MKOl rządził że sportowcy mogli swobodnie nosić chusty na głowę. Jednak francuscy sportowcy nadal podlegają przepisom swojej federacji sportowej i nie wolno im nosić hidżabów podczas igrzysk.
Muzułmanie stanowią prawie 10 procent populacji Francji, a eksperci ds. praw człowieka twierdzą, że zakaz noszenia hidżabu jest częścią trendu, w którym decydenci polityczni „uzbrajają” francuską tradycję „laicyzmu” (sekularyzmu), aby wykluczyć muzułmańskie kobiety i dziewczęta z francuskiego społeczeństwa. Zwracają uwagę na prawa zakazujące noszenia chusty na głowę i abai, luźnej szaty z długimi rękawami, w szkołach publicznych w 2004 I w 2023 rokuodpowiednio.
Timothee Gauthierot, trener koszykówki z paryskiego przedmieścia Noisy-le-Sec, powiedział Al Jazeerze, że niewiele noszących hidżab dziewcząt, które marzą o zostaniu zawodowymi sportowcami we Francji, ponieważ „jest tak wiele dyskryminacji” wobec nich. „Nie pozwalamy im osiągnąć takiego poziomu”, powiedział.
Jednak nie jest to historia, która zaczęła się w kwietniu lub wrześniu. Sportowczyni od dawna nie jest zadowolona ze sportowych strojów, które musi nosić.
Kiedy wcześniej sportsmenki sprzeciwiały się przepisom dotyczącym strojów?
- Z 1934 do 1997, mundur żeńskiej drużyny krykieta Anglii składał się z białych bluzek i białych spódnic z rozcięciami. Spodnie wprowadzono dopiero w 1997 r. na żądanie zawodniczek.
- W 2018, Mistrzyni tenisa ziemnego USA Serena Williams założyła czerwono-czarną koszulkę kombinezon na całe ciało podczas French Open. Niedawno urodziła dziecko, a kostium został zaprojektowany specjalnie, aby zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi. Światowa Federacja Tenisowa (WTA) nie miała wyraźnej zasady, która zabraniałaby noszenia pełnego kostiumu na turniejach tenisowych. Jednak jej strój wywołał oburzenie, co skłoniło szefa Francuskiej Federacji Tenisowej do wprowadzenia nowego dress code'u, wykluczającego kostium z przyszłych French Open.
- Jednakże dla Sezon 2019WTA ogłoszony że po krytyce i sprzeciwie kobiety będą mogły nosić legginsy i spodenki uciskowe bez spódnic.
- W Lipiec 2021, Reprezentacja Norwegii w piłce ręcznej plażowej kobiet postanowiła założyć szorty zamiast majtek od bikini na mecz, jako część swojego oświadczenia o wyborze stroju. W rezultacie nałożono na nie grzywnę w wysokości 150 euro (177 USD) za każdego zawodnika. Z drugiej strony mężczyźni mieli prawo nosić szorty, o ile sięgały cztery cale nad kolana i nie były zbyt luźne.
- Podczas Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020Niemiecki zespół gimnastyczny kobiet nosił body do kostek zamiast kostiumów kąpielowych typu bikini, które, jak twierdził, były zbyt wyzywające. „Chcieliśmy pokazać, że każda kobieta, każdy, powinien sam decydować, co na siebie włożyć” – powiedziała członkini zespołu Elisabeth Seitz w wywiadzie dla CNN.
Czy przepisy dotyczące strojów sportowych odstraszają kobiety od uprawiania sportu zawodowego?
Zależy, kogo zapytasz, ponieważ badania na ten temat są ograniczone.
Kadra Massey University z Nowej Zelandii przeprowadziła badanie ankietowe oceniające wpływ projektu uniformu na pewność siebie sportsmenek. Wyniki opublikowano w lutym.
Badanie, w którym przebadano kobiety uprawiające różne dyscypliny sportu w krajowych organizacjach sportowych Nowej Zelandii, wykazało, że wygląd strojów sportowych „może przyczyniać się do wzrostu niepokoju u sportsmenek, szczególnie w kwestiach wyglądu ciała, widoczności krwi menstruacyjnej i widoczności bielizny podczas noszenia stroju”.
Angielska hokeistka Tess Howard również badała to jako studentka Durham University, dochodząc do wniosku, że stroje sportowe dla określonej płci, takie jak spódnice, często powodują, że nastoletnie dziewczęta rezygnują ze sportu. Jej badania z udziałem ponad 400 kobiet zostały opublikowane w kwietniu. Siedemdziesiąt procent ankietowanych kobiet stwierdziło, że widziały dziewczęta rezygnujące ze sportu z powodu strojów sportowych, które powodują obawy dotyczące wizerunku ciała.
Uniwersytet Wiktorii w Australii przeprowadził ankietę wśród 727 dziewcząt, aby ocenić ich przekonania na temat strojów sportowych. Sześćdziesiąt pięć procent nie chciało nosić spódnic podczas szkolnych zajęć sportowych.
Czy stroje sportowe dla kobiet są zbyt seksualne?
Eksperci twierdzą, że kolejnym powodem, dla którego tak wiele kobiet rezygnuje z uprawiania sportu zawodowego, jest to, że sportsmenki zbyt często skupiają się na swoim ubiorze i sylwetce, a nie na swoich umiejętnościach i wynikach.
„Niestety, zbyt często większą uwagę zwraca się na wygląd sportsmenek, niż na ich siłę, determinację i wyniki” – powiedziała w pisemnym oświadczeniu dla Al Jazeery Danette Leighton, dyrektor generalna nowojorskiej organizacji non-profit Women's Sports Foundation.
„Uważamy, że odzież powinna pomagać sportowcom czuć się zmotywowanymi do osiągania jak najlepszych wyników, a nie przesłaniać ich wysiłki lub powodować nadmierną kontrolę.
„Organy zarządzające sportem, sponsorzy i wszyscy zaangażowani mają szansę wykazać się większą rozwagą i inkluzywnością” – powiedział Leighton.
